رنگ عوالم در بیان سید محمد نوربخش

اکثر اوقات تجلیات افعالی ، متمثل به انوار رنگی نماید و در جمیع رنگ ها ، تجلی می فرماید یعنی سبز و کبود و سرخ و زرد و سفید و آمیخته. دیدن عالمی از نور سبز [در مکاشفات] ، نور عبادات قالبی و ذکر زبانی است.. چون سالک از قید جزویت خلاص و به اطلاق و کلیت ، اختصاص یافته هر آینه عالمی بیند از نور سبز و اگر هنوز در قید جزویت بودی مقدار خانه یا کمتر یا بیشتر ، نور سبز توانستی دیدن نه عالمی. عالمی بی نهایت از نور کبود ، نور ملکوت سفلی است و سیران در آن عالم ، ابتدای سیران است در صفت الباطن. عالمی بی نهایت از نور سرخ بدایت ملکوت علوی است و تجلی به همین رنگ ، علامت کمال تصفیهٔ قلب است.

 

سید محمد نوربخش
رسائل نوربخشیه ، رساله نوریه ، صفحه ۱۵۴

 

ورای عالم جسمانی در بیان فلوطین

هو 

در ورای این عالم (جسمانی) آسمانی وجود دارد که هیچ شئ زمینی آنجا وجود ندارد ، حقایق آن عالم شبیه عالم ما هستند ولی نورانی تر و کامل تر اند ، آن عالم دارای آسمانی است و ستارگانی ؛ زمینی که در آن عالم است فاقد سنگریزه و بلکه آبادی تمام است نهرها و دریاهایی در آن عالم جاری اند و در آنجا حیواناتی وجود دارد.

فلوطین

شواهدالربوبیه ، ملاصدرا

آسمان عالم عیب

هو

باور مکن که آسمان مشهود تو در عالم غیب همان آسمان است که در اینجا به مشاهده ی آن می پردازی بلکه در عالم غیب آسمان های دیگری است که به مراتب لطیف تر ، با صفا تر ، و زیبا تر از این آسمان بوده و تعداد آن ها نیز به شمار ما در نمی آید.هر اندازه صفای باطن تو افزایش پیدا کند آسمانی زیباتر و روشن تر آشکار می گردد تا آنجا که به سیر در صفات حق تبارک و تعالی نایل گردی و برای صفات حق تعالی پایانی متصور نیست.به این ترتیب نباید بر این باور باشی که بالاتر از آنچه به آن دست یافته ای چیز دیگری وجود ندارد.

فوایح الجمال و فواتح الجلال

شیخ نجم الدین کبری