ملکه در نگاهداشت خواطر به آن درجه باید برسد که از وقت طلوع فجر تا چاشت بلند دل را از خطور اغیار نگاه توان داشت بر وجهی که در این مقدار زمان قوه متخیله از عمل خود معزول گردد.
مولانا قاسم از اصحاب سعدالدین کاشغری
رشحات عین الحیات ، صفحه ۴۶
ملکه در نگاهداشت خواطر به آن درجه باید برسد که از وقت طلوع فجر تا چاشت بلند دل را از خطور اغیار نگاه توان داشت بر وجهی که در این مقدار زمان قوه متخیله از عمل خود معزول گردد.
مولانا قاسم از اصحاب سعدالدین کاشغری
رشحات عین الحیات ، صفحه ۴۶
شیخ محی الدین محمد بن اعرابی می فرماید که مارا شیخی بود که هر حرکتی که در روز از وی صادر گشتی به قلم بنوشتی. چون شب درآمدی آن مکتوب را پیش خود بنهادی و نفس خود را به آنها حساب کردی. و شیخ محی الدین می فرماید که من بر شیخ خود این زیادت کرده ام که هرچه در خاطرم گذر می کند به قلم ثبت میکنم و از نفس خود آن را بازخواست میکنم.
اورادالاحباب و فصوص الآداب
یحیی بن احمد باخرزی
هو
آن چیزی که در عرفان شیعی به آن بسیار پافشاری شده است اقبال قلب است. اقبال قلب را نمی توان مساوی نفی خواطر دانست ، نفی خواطر در عالم ذهن است و اقبال قلب در عالم قلب. در عرفان شیعی اقبال قلب رتبه ی اول را دارد ، فلذا در عرفان شیعی چون رتبه ی اول را اقبال قلب به خودش اختصاص داده است لازمه اش که حب قطب (*) است تاکید شده است. در عرفان شیعی رتبه ی اول اقبال قلب است آن هم به حب ولی ، یعنی شما باید در ولایت ولی آنقدر جذب بشوی تا آن حقیقت توحید بروز کند در قلب ، نه صرفا در ذهن .چون قلب رئیس الاعضاست وقتی که قلب موحد شد ذهن نیز موحد می شود.
(*)ولی حاضر ناظر امام معصوم
استاد آریانفر