۲۲
تیر
هو
📌سکوت زبان و دل در بیان حکیم و عارف شیعی سید صدرالدین کاشف دزفولی
سکوت بر دو قسم است یکی سکوت زبان ، (یعنی) لب و دهان انسان از ذکر هر کس و هر چیزی که غیر از خدا باشد بسته شود و دیگر سکوت دل که به حصن حصین آن جز یاد خدا امری راه نیابد ؛ هرکه که دلش ساکت نشود ولی زبانش ساکت باشد گناهش کم است و هرکه دلش ساکت شود و زبانش هم ساکت شود مقامش عالی است و هر که دلش ساکت شود ولی زبانش ساکت نباشد گفتارش مثال حکمت است و هرکه نه دلش سکوت یابد و نه زبانش بیچاره نادانی است که بازیچه دست شیطان است وآخرلامر به خاک مذلت می نشیند ؛ سکوت زبان از مدارج اهل دل است و سکوت دل از صفات مقربین و اهل کشف وشهود ؛ هرکس دل و زبانش ساکت شود سخنی جز سخنان الهی نشنود و از این رو همیشه به یاد او است.
سید صدرالدین کاشف دزفولی
حق الحقیقه
